Повечето хора, които познаваме предпочитат да се излегнат на плажа по време на лятната си почивка, Стоян обаче се гмурка с акули, скача с парашути, плува с делфини, кара мотори, всякакви спортни автомобили, а веднъж годишно и хели-ски.

Помниш ли Делян Манчев, приятелят ни пътешественик? Ами оказа се, че съдружникът му от адвокатска кантора “Манчев и Рътков”, Стоян Рътков, е не по-малко интересен. Двамата приятели и съдружници споделят една и съща страст - пътуванията, но я практикуват с различни цели. Докато Делян открива нови острови, Стоян изследва границите на смелостта си. 

Повечето хора, които познаваме предпочитат да се излегнат на плажа по време на лятната си почивка, Стоян обаче се гмурка с акули, скача с парашути, плува с делфини, кара мотори и всякакви спортни автомобили. През студените месеци пък вместо да се спуска кротко със ските си по пистите на Банско или Боровец, практикува така наречения спорт хели-ски. с други думи: пътува до другия край на света, кача се на хеликоптер, издига се до "покрива на света", както сам нарича върховете на Аляска и Камчатка, и се спуска по склонове, стръмни около 67%. Ето защо...

С какво се занимаваш?

Аз съм управляващ съдружник в кантора “Манчев и Рътков”.

Как се роди интересът към екстремното?

Според мен той е вроден, защото откакто се помня винаги съм се увличал по скорост, летене, всичко, което доставя адреналин. Хели-скито обединява няколко от тези мои интереси накуп - ските, летенето, адреналина и т.н. 

Един мой приятел от Русия запали член от нашата компания и така всички вече не пропускаме пета година поред. Не се е налагало да ни убеждава много, след първата организация всичко се случи лавинообразно - всеки се беше потопил в тази идея и имаше представа какво иска от хели-ски.

А преди това просто карахте ски?

Да, преди това просто карахме ски по писти, дори не съм се замислял, че карането извън писта е толкова енергично удоволствие. Няма нищо общо.

Трябва ли предварителна подготовка?

Трябва подготовка, определена екипировка, знания, дисциплина, самообладание и някаква доза авантюризъм.

Практикуваш ли и други екстремни спортове?

За мен не са екстремни, а са просто спортове. Правил съм почти всичко, което може да се определи като екстремно. Скачал съм с парашут, гмуркал съм се с акули, от както се помня, карам мотори. Най-екстремният спорт според мен е да се движиш в София с мотор. Карам и бъгита, и спортни коли.

Разкажи ни за акулите. С клетка или без?

Първият път се влиза с клетка, за да привикнеш, но може и без. Тогава задължително проучваш местата, където се спускаш. Бих го направил само в Америка. Разбира се, се спускаш при диви акули, но не толкова страшно. Най-опасното нещо в морето е голямата бяла акула, но ако такава се появи, задължително се знае. Всички акули имат чипове, които предават сигнал, а когато се появи бяла акула и те стават тревожни. Не съм се гмуркал, когато е имало такава във водите.

Останалите акули не са толкова опасни, те не нападат човек. Биха могли да захапят длан, ходило или друго, което им заприлича на риба. Но винаги има напрежение, все пак под водата не можеш да извикаш.

Трябва да кажа, че не по-малко респектиращо е плуването в естествена среда с делфини. Те са много мощни животни, имат страхотна мускулатура. Опирал съм се до делфин и това се усеща. Те не биха те атакували, но със сигурност несъзнателно са способни да те наранят.

Да се върнем на хели-ски. Колко често практикуваш този спорт?

Минимум веднъж в годината за по пет до седем дни, защото е доста изтощаващо, свързано е с голяма организация, планиране на отпуск, самолетни билети до по-екзотични дестинации, защото в Европа няма къде да се практикува, доколкото знам е забранено от 7-8 години.

Най-екстремното място, на което си бил?

Почти навсякъде, но ако въпросът е къде най-много съм се страхувал, мисля, че е в Аляска. Там съм усещал най-голяма опасност от лавини и съм имал най-трежовните си спускания. Въпреки че винаги си много старателен и много внимаваш, водят само гидове професионалисти, съвсем малко невнимание може да е фатално. Не свързваш времето с това, което можеш да преживееш. И в най-слънчевия ден с най-спокойното време, може да се пребиеш, да пропаднеш в цепнатина, да се свлече лавина. Няма една минута спокойствие.

Къде се крие удоволствието тогава, щом не можеш да се отпуснеш?

Когато караш, снегът те носи по такъв начин, че все едно се движиш в облак или по юрган. Винаги е много стръмно, снегът малко или много те спира и всъщност ти помага по стръмния склон. Това ти доставя огромно удоволствие. Дори да е клише, това трябва да се опита.

А почиваш ли си по стандартния начин - на кърпа на плажа?

Не (смее се). Единствено в парни бани или на масаж, след подобно натоварено каране.

Как се случва скокът?

Реално това не е скачане. Хеликоптерът зависва, има нужда просто да се опре на повърхността на снега, вратата се отваря и всъщност "подскачаш" от един метър, след което чакаш да излети и потегляш. Правиш си маршрута по това, което прави водачът.

Тръгваш ли сам?

Не е разумно да тръгнеш сам. Винаги имаш един водач отпред и обикновено един от отзад. Когато групата е по-голяма има и един гид, който се движи с нея. Някой трябва да следи за лавини. В случай на такава, трябва да има минимален брой хора под нея и всички трябва да се вперили поглед един в друг, за да се знае къде за последно всеки е бил видян. Имаме и специални сонди, които излъчват сигнал, за да се откриваме. Разполагаме и с раници с еърбег, наподобяващ балон, който надува раницата и я прави като крила пеперуда. Идеята им е, ако попаднеш на лавина, да не те зарови прекалено дълбоко.

Случвало се е да се отваря ейрбег, случвало се е да тръгват лавини. Предполагам, че отчасти удоволствието, което изпитваме, е свързано с факта, че повечето сме хора с много натоварено ежедневие. На склона не можеш да мислиш за нищо различно, концентрацията, която прилагаш, някак те разтоварва от работата.

Изпадал ли си в опасност?

Да, бих казал. Случи се близо до курорта Красна поляна в Русия. Един ден нямахме възможност да летим, защото въздушното пространство беше затворено, заради визита на Путин. Тогава карахме в гората, забавих се, докато си оправях екипировката и тръгнах по друга следа в гората, която се оказа не на моята група и ги изгубих. Мислихме, че когато сме в гората, нещата са много по-елементарни и не е опасно. Аз обаче стигнах до поречието на една река, снегът пропадна и паднах между камъните. Не се нараних при падането, но снегът бе много пухкав, а ръцете ми бяха оплетени в ските и нямаше никакъв вариант да се покатеря обратно нагоре. 

Имах късмет, че гората се намираше в близост до курорт и открих сигнал на телефона. Обадих се на приятел от групата и ми помогнаха. Тогава разбрах, че преди да настъпи паниката, изпадаш в една много смешна ситуация. Мен лично ме изби на много смях, въпреки че осъзнавах колко е сериозна ситуация. Прекарах там около два часа и половина. Не усещах болка, просто знаех, че съм загубен. Знаех, че можеше да е много по-лошо, ако бях в друга част на планината и нямаше връзка. Оттогава винаги носим радиостанции и задължително поддържаме контакта с очи.

Само с приятели ли караш? Такива, на които имаш доверие?

Така са се стекли обстоятелствата, че последните пета винаги сме една и съща компания. На някои от експедициите идват и други приятели, а пък там се срещаме с хора от цял свят - руснаци, американци, французи. Всички мислят по един и същи начин. Всички опитват да преборят стреса от ежедневието си така. Всичко това ти дава и мотив да работиш усърдно, след като се върнеш, за да можеш да си го позволиш отново на следващата година.

Какво задължително взимаш със себе си? 

Фотоапарат, радиостанции, очила с вграден GPS, макар че ти носят информация, която доста от приложенията на мобилните телефони вече имат. 

Колко време минава от момента, в който пристигнеш, докато се качиш в хеликоптера? 

Последният път, когато бяхме в Аляска счупихме всякакви рекорди. Пътувахме много, защото освен пътуването със самолета дотам има и една отсечка, която отнема около осем часа с ферибот. Един час след като пристигнахме бяхме оборудвани и в хеликоптера. Когато си на такова място и времето позволява да се лети, винаги се възползваш, защото не знаеш какво ще е след 40 минути. 

Има ли и жени, които карат хели-ски?

Няколко пъти сме засичали жени, доста добри скиорки. В Америка и в Русия това е много популярен спорт. Интересно е, че жените никога не ни забавят, напротив, понякога се случва да ги догонваме. Веднъж един мъж от руската група доведе 18-годишната си дъщеря. Тогава всички се замислихме дали бихме довели и нашите деца, когато пораснат. Аз лично бих, защото бих пожелал на всеки да го изпита.

Най-възрастният човек, който си срещал там?

В Канада карахме при един организатор на хели-лагер с 40-годишен опит. Беше на 72 години и не можеше да бъде настигнат по склона. В Русия сме виждали скиори на по 60 години в перфектна форма. Не мисля, че има възрастова граница.

Помниш ли първото си спускане от хеликоптер?

Помня ги всичките. Помня моментът, когато хеликоптерът ни остави на върха, бяхме пет човека и на всички ни беше за първи път. Спогледахме се с ужасен поглед. Проследихме как водачът скочи, изчезна и след четири минути се появи на съвсем отделен склон. Когато разбрахме накъде е тръгнал, аз се приближих нервно към ръба, направих снимка надолу и я погледнах в екрана на апарата, за да се уверя накъде ще тръгна. Беше доста притеснително, но след като направиш първото подскачане и усетиш как те носи снега, вече не е толкова страшно. Не мога да кажа, че беше лесно - падах, въргалях се в снега, коства голяма борба, за да се изправиш, защото няма на какво да се опреш.

Но както казах, помня всяко едно спускане в най-малките детайли.

В България има ли такива места?

Има доста места за "free ride". Лично аз не съм пробвал тук. Може би сме се разглезили. У нас, за да се спуснеш за три, четири минути максимум, трябва да се катериш два часа и половина. Трябват ти колани, не знаеш какво ще намериш горе, може вятърът да е направил коричка по снега и накрая да се окаже, че цял ден си се катерил напразно.

Какво съветваш прохождащите в този спорт?

Да си оставят самонадеяността вкъщи. Никой не е най-бърз в планината, никой не е най-добър в планината, всеки път трябва да имаш страхотно уважение към планината, никой не е застрахован.

Виждал ли си бяла мечка?

Не, освен препарирана в Аляска. Видях кафяви мечки миналата година в Камчатка. Видяхме от хеликоптера голям мечок и две малки мечета. 

Едно от най-хубави неща, които сме изпитвали в Аляска и Камчатка, е карането на фона на океана. В Камчатка се спуснахме със ските до самия бряг. Със скиорски обувки се целихме със снежни топки на пясъка. По-смелите от нас дори юнашки се потопихме в океана при температура от шест градуса. Видяхме лавина, която е паднала в океан. Беше потресаваща гледка. Никой не свързва лавината и океана. Буците сняг се виждат във водата и стоят с дни без да се стопят.


Лавина във водата

Карали сме в действащ вулкан, което също е носело допълнителен адреналин.

Намирал ли си злато?

Определено не, в толкова дебел сняг дори не ми е минавало през ума. Но съм събрал много златни спомени.

Чудесен финал!

Благодаря!




69 Коментара

  1. Small Анонимен






Działka za miastem to jedno z lepszych miejsc na wypoczynek, ale wieczorami i tak wraca się do telewizora. Problem w tym, że standardowy sygnał DVB-T2 z naziemnej anteny, który ledwo łapiesz w tym terenie, oferuje kilkanaście kanałów i żadnych sportowych transmisji premium. Tymczasem działa niezależnie od tego, czy mieszkasz w centrum Warszawy, czy kilkadziesiąt kilometrów od najbliższego miasteczka, bo sygnał spada prosto z nieba, a nie z pobliskiego nadajnika. To właśnie dlatego antena satelitarna na domku letniskowym to rozwiązanie, które ma sens, i to nie tylko przez kilka letnich tygodni.

Dlaczego satelita wygrywa z internetem na działce

Zanim zabierzemy się za wiercenia i kołki, warto rozwiać jeden mit: że przecież można odpalić streaming. Owszem, można, ale na działce internet mobilny bywa przewrotny. W szczycie sezonu urlopowego sieć komórkowa w małych miejscowościach zachowuje się jak jedna uliczna studnia, przy której stoi w kolejce pół wioski. Każdy ciągnie swoje wiadro, a ciśnienie spada. Do tego dochodzi kwestia limitów transferu i buforowania, kiedy akurat trwa końcówka meczu. Badania przeprowadzone przez LoCaT pokazują, że telewizja satelitarna jest 6 do 8 razy bardziej energooszczędna niż streaming OTT i IPTV, co przy działkowym prądzie z licznika też ma znaczenie. Przekaz satelitarny dociera do każdego odbiornika jednocześnie bez żadnego dodatkowego obciążenia sieci, więc obraz jest stabilny bez względu na to, ile sąsiadów ogląda mecz w tym samym czasie.

Dodatkowym argumentem jest opóźnienie sygnału. W transmisji satelitarnej wynosi ono około 2 sekund, ale jest stałe i przewidywalne. W streamingu opóźnienie zależy od obciążenia sieci i może skoczyć nieprzewidywalnie właśnie wtedy, kiedy wydarzy się coś ważnego na boisku. Dla porównania: serwuje obraz w rozdzielczości Ultra HD ze stałą przepustowością bezpośrednio z satelity, bez żadnego buforowania i bez zależności od kondycji lokalnej sieci komórkowej.

Co kupić przed montażem

Podstawowy zestaw do odbioru telewizji satelitarnej w domku letniskowym składa się z anteny (czaszy satelitarnej), konwertera LNB, kabla koncentrycznego RG-6, złączy F oraz dekodera. Do tego dochodzi uchwyt montażowy lub maszt, jeśli teren jest mocno zalesiony.

Jeśli chodzi o antenę, na polskim rynku popularnym i sprawdzonym producentem jest Corab. Antena Corab COR-800 o średnicy 80 cm to dobry wybór do odbioru pakietów z satelity Hotbird 13E, a jej cena w sklepach internetowych wynosi około 100 do 130 zł. Mocniejszy model to Corab COR-900 SAE-C o średnicy 90 cm, dostępny w kolorze grafitowym i białym, kosztujący około 160 do 200 zł. Większa czasza zbiera mocniejszy sygnał, co ma znaczenie, gdy wokół działki rosną drzewa, a kąt ustawienia jest optymalny. Alternatywą są anteny duńskiej firmy Triax, dostępne w Polsce za około 200 do 250 zł za modele 80 cm. Triax słynie z precyzji odlewów aluminiowych i długiej żywotności powłoki lakierniczej, co sprawia, że antena przez wiele sezonów zachowuje swój kształt bez odkształceń.

Konwerter LNB to urządzenie przykręcane do ramienia anteny, które odbiera sygnał i przesyła go kablem do dekodera. Do jednego dekodera wystarczy LNB Single z jednym wyjściem. Jeśli planujesz podłączyć 2 telewizory lub dekoder z funkcją nagrywania, potrzebujesz LNB Twin z 2 wyjściami. Na 4 odbiorniki stosuje się LNB Quad z 4 wyjściami. Dobrej jakości konwertery takich producentów jak Goobay, Opticum czy Inverto kosztują od 25 do 80 zł w zależności od wersji. Warto wybrać model ze współczynnikiem szumów 0,1 dB, co przekłada się na czystszy sygnał przy trudniejszych warunkach.

Kabel koncentryczny RG-6 o impedancji 75 omów to standard w instalacjach satelitarnych. Jakość kabla jest ważniejsza, niż mogłoby się wydawać, bo słaby kabel tłumi sygnał na całej długości trasy. Szukaj kabla z żyłą miedzianą (Cu), a nie stalowo-miedzianą (FeCu), bo ta pierwsza lepiej przewodzi i mniej tłumi sygnał. Cena dobrego kabla RG-6 klasy A z żyłą Cu wynosi około 2 do 2,50 zł za metr w rolce 100 metrów. Złącza F montuje się na obu końcach kabla, a ich komplet kilkudziesięciu sztuk kosztuje kilkanaście złotych.

Jak wybrać dekoder

Masz kilka opcji do wyboru, zależnie od tego, czy masz już abonament w stałym miejscu zamieszkania, czy zaczynasz od zera.

Opcja pierwsza: masz już abonament w domu. Jeśli w stałym miejscu zamieszkania korzystasz z lub , najprostszym wyjściem jest zabranie dekodera na czas pobytu na działce. Nie trzeba kupować nic nowego, wystarczy przewieźć sprzęt i w nowej lokalizacji podpiąć go do anteny satelitarnej. Pamiętaj jednak, żeby przed wyjazdem sprawdzić, czy umowa nie zabrania korzystania ze sprzętu poza adresem instalacji, bo część operatorów ma takie zapisy.

Opcja druga: prepaid bez umowy. Jeśli nie chcesz się wiązać umową na 2 lata na działce, gdzie przebywasz tylko kilka miesięcy, razem z dekoderem prepaid to najbardziej elastyczne wyjście. Oferta Canal+ Telewizja na Kartę pozwala opłacić dostęp z góry na wybrany okres, a cena przy doładowaniu na 12 miesięcy spada do około 20 do 25 zł za miesiąc za pakiet Start+. Droższy Pakiet Komfort+ przy doładowaniu na rok kosztuje około 40 do 42 zł za miesiąc. w ofercie prepaid dostępne są na podobnych zasadach i zawierają sporą liczbę kanałów tematycznych, sportowych i filmowych bez konieczności podpisywania umowy.

Dekodery 4K od Polsat Box to modele Polsat Box 4K, Polsat Box 4K Lite i Polsat Soundbox 4K, który ma wbudowane 4 głośniki z Dolby Atmos zoptymalizowane przez firmę Bang & Olufsen i obsługuje zarówno sygnał satelitarny, jak i strumieniowanie przez internet. to dobry wybór, jeśli zależy ci na obrazie Ultra HD i dostępie do aplikacji streamingowych jako uzupełnieniu oferty satelitarnej. Z kolei Canal+ oferuje dekodery Ultrabox+ 4K i Dualbox+ 4K z obsługą 4K i dostępem do internetu, a moduł CAM ECP Module pozwala na odbiór zakodowanych kanałów bez osobnego dekodera, o ile telewizor ma złącze CI+.

Jeśli szukasz rozwiązania na kilka telewizorów w domku letniskowym, warto pomyśleć o , gdzie jeden główny dekoder pełni rolę serwera, a pozostałe urządzenia odbierają sygnał przez domową sieć. Wymaga to odpowiedniego routera i kabli, ale pozwala uniknąć instalacji wielu osobnych dekoderów satelitarnych.

Jak wybrać miejsce na montaż anteny

To jest najważniejszy etap całej instalacji, bo nawet najdroższa antena nic nie zdziała, jeśli ustawisz ją pod drzewem. Satelita Hotbird 13E, z którego nadają i polskie kanały Polsat Box, leży nad równikiem w pozycji 13 stopni wschodniej długości geograficznej. Dla Warszawy i okolic azymut anteny wynosi około 190 stopni, a elewacja (kąt pionowy) około 30 stopni. W praktyce oznacza to, że antenę ustawiasz mniej więcej na południe, z lekkim odchyleniem w kierunku zachodnim, pod kątem 30 stopni od poziomu.

Stań w miejscu planowanego montażu, patrz na południe i sprawdź, czy w tej strefie, pod kątem mniej więcej 30 stopni w górę, nic nie zasłania nieba. Drzewa, nawet bez liści, mogą tłumić sygnał wystarczająco mocno, żeby obraz był niestabilny. Kiedy liście urosną, sygnał może całkowicie zaniknąć. Dlatego ocenę należy przeprowadzać z zapasem widoczności, co oznacza, że gałęzie muszą być co najmniej kilka metrów poza strefą celowania anteny.

Przydatną aplikacją do sprawdzenia kierunku i kąta jest Dishpointer, dostępna jako aplikacja mobilna. Po wpisaniu swojej miejscowości i wybraniu satelity Hotbird 13E program pokazuje dokładny kąt i kierunek na mapie oraz w widoku rozszerzonej rzeczywistości przez kamerę telefonu. Możesz dosłownie stanąć w ogrodzie, unieść telefon i zobaczyć, czy w strefie satelity coś zasłania sygnał.

Maszt z betonu, gdy drzewa blokują sygnał

Na działkach z gęstym zadrzewieniem antena na ścianie domku może po prostu nie sięgnąć ponad koronę drzew. W takim przypadku jedynym wyjściem jest postawienie masztu wolnostojącego. Używa się do tego rury stalowej ocynkowanej o średnicy od 48 do 60 mm i grubości ścianki minimum 2 mm. Długość rury dobiera się tak, żeby czubek anteny wystawał ponad najwyższe gałęzie w strefie sygnału z zapasem.

Maszt musi być zabetonowany w ziemi. Wykopujesz otwór o średnicy co najmniej 30 cm i głębokości minimum 80 do 100 cm, wstawiasz rurę, sprawdzasz pionowość za pomocą poziomicy lub pionu murarskiego i zalewasz betonem klasy B20. Beton musi schnąć przez co najmniej 3 do 5 dni, zanim obciążysz maszt anteną i zaczniesz jej ustawianie. Próba skrócenia tego czasu kończy się przewróceniem, czyli maszt zostanie na chwilę pionowy, a po paru tygodniach zacznie powoli przekrzywiać się pod ciężarem anteny i wiatru.

Montaż anteny na ścianie lub kominie

Jeśli teren jest otwarty i nic nie zasłania sygnału od południa, możesz zamontować antenę bezpośrednio na ścianie domku lub na kominie. Do mocowania na ścianie służy uchwyt z masztem, przykręcany do elewacji na 4 kołki rozporowe. Do betonu lub cegły używaj kołków rozporowych metalowych o średnicy co najmniej 10 mm i długości 80 do 100 mm. Najważniejsze są górne śruby uchwytu, bo to one przejmują większość siły odrywania podczas silnych podmuchów wiatru. Nie oszczędzaj tutaj na jakości kołków ani na głębokości otworów.

Na kominie montuje się obejmę kominową składającą się z 2 stalowych opasek i pionowego masztu. Obejmy dociska się śrubami tak, żeby maszt był ściśle przywarty do komina bez żadnego luzu. Komin musi być murowany (z cegły lub bloczków betonowych) i stabilny. Komin z lekkiej blachy lub słabo osadzony w konstrukcji dachu nie nadaje się do tego celu. Sprawdź, czy komin nie wykazuje pęknięć ani osypującego się spoiwa, zanim zamontujesz na nim jakikolwiek uchwyt.

Okablowanie i złącza

Kabel od konwertera LNB do dekodera układa się możliwie najkrótszą trasą, unikając ostrych zagięć i ucisków. Każde zagięcie kabla poniżej promienia 5 cm może uszkodzić ekranowanie i pogorszyć sygnał. Kabel przechodzi przez ścianę przez specjalny przepust lub przez przewiert o średnicy 15 mm wypełniony uszczelniaczem silikonowym, co chroni przed wilgocią i przeciągami. Na obu końcach kabla zaciskasz złącza F, które są standardowym połączeniem w instalacjach satelitarnych. Złącze musi być dokręcone do oporu, bo luźne połączenie powoduje straty sygnału i korozję styku przy wilgoci.

Długość kabla od anteny do dekodera ma znaczenie. Standardowy kabel RG-6 dobrej jakości tłumi sygnał o około 0,2 do 0,3 dB na każdy metr, więc przy 20 metrach kabla tracisz od 4 do 6 dB, co jest akceptowalnym poziomem. Przy długości powyżej 30 metrów warto rozważyć kabel o grubszym ekranowaniu lub użyć aktywnego dystrybutora sygnału, o ile instalujesz więcej niż 1 odbiornik.

Ustawianie anteny

Gdy antena jest zamontowana, kabel podłączony do dekodera, a dekoder podłączony do telewizora, czas na regulację. Wejdź w menu dekodera i odszukaj opcję pomiaru siły sygnału lub ustawiania anteny. Na ekranie zobaczysz 2 wskaźniki: siłę sygnału (ang. signal strength) oraz jakość sygnału, oznaczaną jako MER (Modulation Error Ratio), czyli miara poprawności modulacji cyfrowej. Siła sygnału może być wysoka nawet przy złym ustawieniu, ale jakość (MER) pojawi się dopiero, gdy antena trafi dokładnie na satelitę. To wskaźnik jakości jest ważniejszy, bo to on decyduje o stabilności obrazu.

Na tylnej krawędzi anteny offsetowej znajdziesz podziałkę elewacji w stopniach. Ustaw ją wstępnie na 28 do 30 stopni (dla obszaru Polski centralnej) i zablokuj śrubę elewacji. Następnie powoli obracaj anteną w poziomie w kierunku południa, obserwując wskaźnik jakości na dekoderze. Gdy wskazanie zacznie rosnąć, zwolnij obrót i znajdź punkt maksymalny. Może być konieczna drobna korekta elewacji o kilka stopni w górę lub w dół. Gdy MER osiągnie wartość powyżej 70 do 80%, obraz będzie stabilny nawet przy nieco gorszych warunkach atmosferycznych. Po znalezieniu optymalnego ustawienia dokręć wszystkie śruby antenowe, sprawdź jeszcze raz wskazania i zapisz sobie kąty na przyszłość.

Jakie kanały dostaniesz za darmo

Z satelity Hotbird 13E dostępne są setki , czyli niekodowanych, do odbioru bez żadnych dodatkowych kosztów. W tym zestawie znajdziesz polskie kanały publiczne i prywatne, w tym TVP1, TVP2, TVP3, TVP Info, TVP Sport, TVP Seriale, Polsat, TVN, TV4, TVN7, TV Puls, Polsat Sport News i wiele innych. To znacznie więcej niż to, co odbierzesz z naziemnego DVB-T2 w małej miejscowości. Dodatkowo z satelity Astra 19E odbierzesz polskojęzyczne kanały TV Trwam i Radio Maryja, poza tym kilkadziesiąt kanałów niemieckich oraz kilkanaście niekodowanych kanałów francuskich.

Jeśli interesują cię kanały premium, filmowe lub sportowe, potrzebujesz dekodera z kartą dostępu lub modułu CAM CI+. Tu wchodzą do gry oferty obu głównych polskich platform: pozwala zamówić abonament lub doładowanie bez wychodzenia z domu, a działa na tej samej zasadzie, co jest wyjątkowo wygodne, gdy przebywasz na działce i nie masz czasu jeździć do punktów sprzedaży.

Kiedy warto poprosić o pomoc instalatora

Samodzielny jest jak najbardziej wykonalny przez osobę z podstawowymi umiejętnościami budowlanymi i odrobiną cierpliwości przy ustawianiu. Trudniejsze sytuacje, które wymykają się z zakresu prac amatorskich, to przede wszystkim: konieczność stawiania masztu na wysokości powyżej 3 metrów, instalacja na dachu z dachówką ceramiczną lub gontem bitumicznym (ryzyko uszkodzenia pokrycia), układanie kabla przez ściany z warstwą ocieplenia lub okablowanie dla systemu z kilkoma odbiornikami i przełącznikiem DiSEqC lub multiswitchem.

Koszt wizyty doświadczonego instalatora w okolicach Warszawy to od 200 do 400 zł za montaż pojedynczej anteny z ustawieniem i podłączeniem dekodera. Jeśli konieczne jest przebicie ściany, ułożenie kabla po elewacji i montaż masztu, cena może wzrosnąć do 500 do 700 zł. To wciąż mniej niż roczny abonament na platformę streamingową i jednorazowa inwestycja na wiele sezonów. Jeśli masz już wykupiony abonament na platformie Canal+, możesz skontaktować się z , który dysponuje siecią autoryzowanych instalatorów w całym kraju. Analogicznie działa , który oferuje pomoc techniczną i montaż sprzętu przez uprawnionych techników, co daje gwarancję prawidłowej instalacji i pomocy w razie problemów z sygnałem.

Bezpieczeństwo podczas montażu

Praca na drabinie, szczególnie przy mocowaniu anteny na wyższych partiach ściany lub komina, wymaga asekuracji drugiej osoby trzymającej drabinę. Nie używaj drabin aluminiowych na śliskich, mokrych powierzchniach, a szczególnie unikaj prac podczas wiatru. Antena o średnicy 80 do 90 cm zachowuje się przy silnym wietrze jak żagiel i może wytrącić cię z równowagi w najgorszym momencie. Do wiercenia w ścianie nośnej lub kominie używaj ochron słuchu i okularów ochronnych. Przy betonowaniu masztu pamiętaj, że świeży beton ma odczyn zasadowy i może podrażnić skórę przy dłuższym kontakcie, więc używaj rękawic roboczych.

Instalacja kabla elektrycznego i instalacja kabla antenowego RG-6 to dwie różne rzeczy, ale gdy kabel antenowy przebiega blisko przewodów elektrycznych 230V, zachowaj minimalny odstęp 30 mm. Kabel antenowy nie jest izolowany na napięcia sieciowe, więc w razie uszkodzenia izolacji przewodu elektrycznego w pobliżu może dojść do uszkodzenia sprzętu.

Ile to wszystko kosztuje

Poniżej orientacyjny koszt kompletnej instalacji satelitarnej w domku letniskowym, bez montażu przez specjalistę:

  • Antena Corab 80 cm z uchwytem: od 120 do 160 zł
  • Antena Corab 90 cm lub Triax 80 cm z uchwytem: od 200 do 280 zł
  • Konwerter LNB Single (1 wyjście): od 25 do 45 zł
  • Konwerter LNB Twin (2 wyjścia): od 40 do 80 zł
  • Kabel RG-6 Cu, 20 metrów: od 40 do 50 zł
  • Złącza F, komplet 10 sztuk: około 10 do 15 zł
  • Maszt stalowy z uchwytami do ściany: od 50 do 90 zł
  • Dekoder prepaid z kartą i pakietem na 1 miesiąc: od 120 do 250 zł w zależności od modelu

Cały zestaw do samodzielnego montażu zamkniesz w kwocie od 400 do 700 zł, zależnie od wybranych modeli sprzętu i długości okablowania. To jednorazowy koszt, który przez kilka sezonów będzie się amortyzował przy każdym pobycie na działce.

Warto też wiedzieć, że kompletny zestaw instalacyjny można zamówić przez internet razem z dekoderami platform satelitarnych. Zamówienie anteny i dekodera przez platformy cyfrowe jest szybkie i wygodne, a sprzęt dociera pod wskazany adres, co eliminuje konieczność szukania specjalistycznych sklepów w pobliżu miejsca wypoczynku. Zarówno oferty dostępne przez Polsat Box, jak i przez Canal+ pozwalają wybrać konkretny model dekodera i pakiet programowy już na etapie zamówienia, bez konieczności wizyty w salonie.